Możesz wydostać się z więzienia – więzienia swojego własnego umysłu

the-prison-of-the-mind-by-blacksmiley-via-artcorgi

Źródło: http://artcorgi.com/featured_item/prison-mind/

Umysł jest fantastycznym narzędziem pod warunkiem, że to ty nim władasz. Kiedy umysł przejmuje kontrolę, wtedy ty stajesz się jego sługą, zostajesz więźniem własnego umysłu. Kto jest narzędziem w czyich rękach? Umysł jest narzędziem w twoich rękach, czy odwrotnie? Dopuszczasz swój wewnętrzny głos, czy pozwalasz zabrać się potokowi własnych myśli?

Umysł jest tak pochłonięty nieustannym produkowaniem myśli, że nie jest w stanie dostrzec najbardziej jaskrawych sygnałów docierających z samego źródła. Gdyby umysł zechciał otworzyć się na informacje, które chce mu przekazać dusza, życie każdego człowieka stałoby się niewyobrażalną magią, najwyższym przejawem jestestwa. Umysł nie tyle nie potrafi słuchać, co po prostu nie chce. Umysł boi się wszystkiego, co nowe i nieznane. Uwaga człowieka jest skupiona na manifestacjach świata zewnętrznego albo na wewnętrznych przeżyciach i przemyśleniach. Monolog wewnętrzny znajduje się pod nadzorem umysłu i zdaje się nie mieć końca. Ludzki umysł nie znosi stanu niewiedzy. Za wszelką cenę dąży do poznania i zrozumienia wszystkiego, co go otacza. Jest niesłychanie logiczny i zdroworozsądkowy. Nie przyjmuje do wiadomości, że coś może być tajemnicą. Wszystko chce wyjaśnić i uzasadnić. Musi otrzymać odpowiedzi na wszystkie dręczące go pytania. Umysł działa w oparciu o utarte i ogólnie przyjęte określenia: słowa, definicje, wzory, symbole, zasady, stereotypy, itd. Wszystko próbuje zdefiniować zgodnie z wyuczonymi i przyjętymi wcześniej schematami. Każdą informację, każde zdarzenie i każde doświadczenie usiłuje zaszufladkować za pomocą jakiegoś twierdzenia lub określenia. Dla ludzkiego umysłu wszystko musi mieć sens. Każda, nawet najmniejsza rzecz, musi zostać opatrzona odpowiednim komentarzem. Umysł koncentruje swoją uwagę wyłącznie na próbach racjonalnego wytłumaczenia wszystkich zachodzących zjawisk. Umysł jest tak zajęty swoim gadulstwem i pewny swoich racji, że nie dopuszcza do głosu intuicji – duszy.

Dusza nie używa do interpretacji rzeczywistości tych samych pojęć co umysł. Dusza nie zastanawia się i nie prowadzi niekończących się monologów. Ona po prostu czuje i wie. Duszy jest niezwykle ciężko porozumieć się z głośnym i chaotycznym umysłem. Subtelne sygnały i bodźce w postaci emocji jakie wysyła dusza, toną w gąszczu nieznośnych myśli. Do tego dochodzi jeszcze kwestia znalezienia wspólnego języka. W jaki sposób dusza może dotrzeć do umysłu? Za pomocą jakich narzędzi może przekazać umysłowi to, co wie?

Kiedy umysł się uspokaja, myśli napływają coraz rzadziej i z mniejszym impetem, wówczas powstaje przestrzeń. Przestrzeń, przez którą do świadomości zaczynają docierać intuicyjne uczucia oraz informacje. Umysł odbiera różnego rodzaju niejasne przeczucia nazywane często także głosem wewnętrznym. Umysł przestał zagłębiać się w swoje własne myśli, uchylił na moment drzwi i to wystarczyło, aby wpuścić do środka promyk prawdy. Umysł zasmakował absurdu, czegoś paradoksalnego – mowy ciszy. Nie rozumiesz tego, nie potrafisz tego wyjaśnić, ale to czujesz. Chyba każdy choć raz w swoim życiu doświadczył na sobie, czym jest intuicja. Wiedział, że za chwilę coś się wydarzy, pomimo iż nie był w stanie tego wyjaśnić.

Wiedza płynąca z intuicji jest czymś wspaniałym, jest błogosławieństwem. Niestety wiedza ta jest skutecznie zagłuszana przez natłok myśli. Im bardziej umysł zajęty jest generowaniem myśli, tym trudniejszy staje się dostęp do intuicyjnego skarbca. Kiedy pozwolisz umysłowi się wyciszyć, nie będziesz podążać za każdą myślą, odkryjesz pustkę, kawałek wolnej przestrzeni, w której odnajdziesz spokój i ukojenie. Usłyszysz wewnętrzny głos, głos pozbawiony słów. Usłyszysz swój własny głos – głos duszy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *