Życie jest w naszych rękach

Źródło: http://si-jay.deviantart.com/art/In-God-s-Hands-103222349

Prokrastynacja staje się coraz większą zmorą ludzkości. Ciągle odkładamy coś na później. Wmawiamy sobie, że mamy jeszcze dość czasu, że ze wszystkim zdążymy. Powtarzamy sobie, że zaczniemy coś jutro, odwiedzimy kogoś w następny weekend, porozmawiamy za jakiś czas. A co jeśli tego czasu pozostało nam niewiele? Z jednej strony boimy się śmierci, z drugiej zaś żyjemy sobie tak beztrosko jakby miała ona nigdy nie nadejść. Ale nadejdzie.

Świadomość tego, że w końcu umrzemy powinna motywować nas do działania. Powinniśmy się cieszyć czasem, który otrzymaliśmy i wykorzystać go jak najlepiej. Stale przejmujemy się opiniami innych, ogranicza nas własna duma, paraliżuje nas lęk przed zawstydzeniem lub porażką. Wszystkie te urojone obawy przeszkadzają nam żyć. Skupiając się na nich, zapominamy o tym, co tak naprawdę jest ważne. A nie ma nic cenniejszego niż życie. To ono jest naprawdę ważne.

Marnotrawstwem czasu jest szukanie sensu życia, bo życie nie ma sensu. Życie jest sensem. Wszystko w naszym życiu jest ważne i potrzebne. Wszystko dzieje się z jakiegoś powodu, choć często tego nie rozumiemy. To my nadajemy wartość wszystkiemu w naszym życiu, ponieważ my sami w sobie jesteśmy wartością. Życie jest wielką tajemnicą, którą odkrywamy każdego dnia. To właśnie ta tajemnica, sekret życia sprawia, że każda chwila jest tak ekscytująca. Musimy pamiętać o tym, że nie mamy nic do stracenia.

Wszystkie rzeczy materialne, które gromadzimy w trakcie naszego życia staną się całkowicie bezużyteczne po naszej śmierci. Urodziliśmy się nadzy i nadzy umrzemy. Nie ma powodu, abyśmy nie korzystali z pełni naszego potencjału i nie żyli zgodnie z naszym wewnętrznym głosem. Zaufajmy własnemu instynktowi. Rozum i logika są istotne, ale nie zapominajmy o sercu. Żyjmy zgodnie z jego wskazówkami, a doświadczymy najwspanialszych rzeczy. Zaufajmy sobie i odrzućmy wszelkie obawy. Zanim inni zaufają nam, my musimy zaufać samym sobie. Mamy wszystko, czego nam potrzeba. Inaczej nie dotarlibyśmy do etapu życia, w którym się znajdujemy. Nie poddawajmy się i stale próbujmy. Nie bójmy się porażek, ponieważ to one nas uczą, kształtują nasz charakter i przybliżają do celu. Porażka nie jest ujmą, natomiast brak jakiejkolwiek próby już jest.

Skoro wciąż żyjemy, oznacza to, że nasza misja tu na Ziemi ciągle trwa. Wykorzystajmy najlepiej jak potrafimy wszystko to, co otrzymaliśmy od życia. Skupmy się na tym co potrafimy najlepiej, na naszych zaletach. Rozwijajmy nasze pasje i dzielmy się nimi. Traktujmy każdy dzień, jakby miał być naszym ostatnim dniem. Traktujmy wszelkie wydarzenia, jakby miały miejsce po raz pierwszy. Bez oceniania i szufladkowania. Traktujmy wszystkich ludzi, a szczególnie naszych bliskich tak, jakbyśmy widzieli się z nimi po raz pierwszy i za razem ostatni. Wszyscy urodziliśmy się wspaniali i wyjątkowi. Nie umierajmy jako czyjaś kopia. Żyjmy i bądźmy sobą, bo tylko będąc sobą, jesteśmy niepowtarzalni, jedyni.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *